More
    Advertisment

    Item de contrariis, a quibu

    -

    Item de contrariis, a quibus ad genera formasque generum venerunt.

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Ut pulsi recurrant? Ita similis erit ei finis boni, atque antea fuerat, neque idem tamen; Graecum enim hunc versum nostis omnes-: Suavis laborum est praeteritorum memoria. Sed quid attinet de rebus tam apertis plura requirere? Cupiditates non Epicuri divisione finiebat, sed sua satietate. Duo Reges: constructio interrete. Mihi vero, inquit, placet agi subtilius et, ut ipse dixisti, pressius. Nos cum te, M. Hoc simile tandem est?

    Summum ením bonum exposuit vacuitatem doloris; Ita multa dicunt, quae vix intellegam. Expressa vero in iis aetatibus, quae iam confirmatae sunt. Tu vero, inquam, ducas licet, si sequetur; Ut proverbia non nulla veriora sint quam vestra dogmata. Venit ad extremum; Atqui reperies, inquit, in hoc quidem pertinacem;

    Quae quidem vel cum periculo est quaerenda vobis; Si verbum sequimur, primum longius verbum praepositum quam bonum. Cupit enim dícere nihil posse ad beatam vitam deesse sapienti. Cum ageremus, inquit, vitae beatum et eundem supremum diem, scribebamus haec. Cur igitur, inquam, res tam dissimiles eodem nomine appellas? Quid, quod homines infima fortuna, nulla spe rerum gerendarum, opifices denique delectantur historia? Summae mihi videtur inscitiae. Id enim natura desiderat. At enim, qua in vita est aliquid mali, ea beata esse non potest.

    Hoc loco tenere se Triarius non potuit. Diodorus, eius auditor, adiungit ad honestatem vacuitatem doloris. Cyrenaici quidem non recusant; Quae in controversiam veniunt, de iis, si placet, disseramus. Nam aliquando posse recte fieri dicunt nulla expectata nec quaesita voluptate. Illum mallem levares, quo optimum atque humanissimum virum, Cn. Habes, inquam, Cato, formam eorum, de quibus loquor, philosophorum. Equidem, sed audistine modo de Carneade?

    Odium autem et invidiam facile vitabis. Nihilne te delectat umquam -video, quicum loquar-, te igitur, Torquate, ipsum per se nihil delectat? Vitiosum est enim in dividendo partem in genere numerare. Rationis enim perfectio est virtus; Apud ceteros autem philosophos, qui quaesivit aliquid, tacet; Quid ergo aliud intellegetur nisi uti ne quae pars naturae neglegatur? Primum cur ista res digna odio est, nisi quod est turpis? Haec et tu ita posuisti, et verba vestra sunt. Ut proverbia non nulla veriora sint quam vestra dogmata. Honesta oratio, Socratica, Platonis etiam.

    Aeque enim contingit omnibus fidibus, ut incontentae sint.

    Non est igitur voluptas bonum. Equidem, sed audistine modo de Carneade? Odium autem et invidiam facile vitabis. Non est ista, inquam, Piso, magna dissensio. Nummus in Croesi divitiis obscuratur, pars est tamen divitiarum.

    Scripta sane et multa et polita, sed nescio quo pacto auctoritatem oratio non habet. Nosti, credo, illud: Nemo pius est, qui pietatem-; Urgent tamen et nihil remittunt. Quia dolori non voluptas contraria est, sed doloris privatio. Faceres tu quidem, Torquate, haec omnia; Sed hoc sane concedamus. Ergo, si semel tristior effectus est, hilara vita amissa est?

    - Advertisment -

    VEJA TAMBEM

    - Advertisment -